skip to main content

19/01/2006, Ομιλία του Δημάρχου Αγρινίου Θύμιου Σώκου, στα εγκαίνια του νέου παιδικού σταθμού του Δήμου Αγρινίου

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΑΓΡΙΝΙΟΥ ΘΥΜΙΟΥ ΣΩΚΟΥ

ΣΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ

ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

 

Αγαπητοί γονείς, αγαπημένοι εργαζόμενοι, παραδίδουμε στην πιο τρυφερή ηλικία της πόλης, στα νέα μας παιδιά έναν όμορφο παιδικό σταθμό, αναζωογονώντας, μετά από μία παύση λίγων χρόνων, ένα παλιό ιστορικό εκπαιδευτήριο, που λειτουργούσε για πολλές δεκαετίες σ' αυτήν εδώ την περιοχή.

Ο παιδικός αυτός σταθμός είναι ο Ενδέκατος στην πόλη και έγινε με πολύ μεγάλη προσπάθεια, κόπο, επιμονή από το Διοικητικό Συμβούλιο και τους εργαζόμενους στους παιδικούς σταθμούς, και καλή διαχείριση και οικονομία στα έσοδά μας. Γιατί τα έσοδά μας είναι μόνο από επιχορήγηση του κράτους, η οποία, επιτρέψτε μου να πω, γίνεται χωρίς αντικειμενικά κριτήρια. Είναι κάτι για το οποίο έχουμε διαμαρτυρηθεί πολλές φορές, διότι - και θα αναφέρω ένα στοιχείο - τα παιδιά που φοιτούν στους παιδικούς σταθμούς της Αθήνας επιχορηγούνται με ένα κονδύλι της τάξης των δυόμισι εκατομμυρίων δραχμών το χρόνο. Τα παιδιά που φοιτούν στους δικούς μας παιδικούς σταθμούς επιχορηγούνται με ένα κονδύλι που δεν φτάνει τις εννιακόσιες χιλιάδες δραχμές το χρόνο. Το κάθε ένα παιδί εννοώ.

Γι' αυτό πάντα στην Αυτοδιοίκηση διαμαρτυρόμασταν, ότι τα κριτήρια πρέπει να είναι δίκαια και αντικειμενικά στην κατανομή των πόρων, για να έχουμε σωστούς, βιώσιμους Παιδικούς Σταθμούς και να υπάρχει και η σωστή αναλογία των εργαζομένων στους παιδικούς σταθμούς. Γιατί οι παιδικοί σταθμοί δεν μπορεί να είναι χώροι όπου «σταυλίζονται» τα παιδιά, να με συγχωρείται για την έκφραση, είναι χώροι όπου τα παιδιά κοινωνικοποιούνται, αναπτύσσουν τις ευαισθησίες τους, έρχονται σε επαφή με την κοινωνία, τη δική τους κοινωνία κι αυτή την κοινωνία στην οποία θα μεγαλώσουν, έρχονται πραγματικά στην πιο τρυφερή τους ηλικία να γευτούν καλά πράγματα από τους μεγαλύτερους και όχι να είναι κάτω από δυσμενείς συνθήκες.

Αυτό εμείς το αισθανόμαστε ως υποχρέωση στο Δήμο μας, όλες οι παρατάξεις, και προσπαθήσαμε, με την Πρόεδρο, τους προηγούμενους Προέδρους τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, όλα αυτά τα χρόνια να δημιουργήσουμε ένα καλό περιβάλλον της Διοίκησης με τους εργαζόμενους και των εργαζομένων με τα παιδιά και όλοι μαζί να παρέχουμε τις καλύτερες δυνατές υπηρεσίες.

Το αποτέλεσμα μας δικαιώνει. Τα παιδιά που φοιτούσαν στους κρατικούς παιδικούς σταθμούς, περί τα διακόσια πενήντα έως τριακόσια, μόλις πριν από τέσσερα χρόνια, φέτος είναι επτακόσια πενήντα. Και επιτρέψτε μας να αισθανόμαστε περήφανοι γι' αυτό, διότι είναι μια προσφορά στις νέες οικογένειες, στα νέα ζευγάρια. Είναι μια προσφορά στην κοινωνία αυτό. Και γίνεται με πολύ μεγάλο κόπο και πολύ μεγάλη προσπάθεια από όλους, επαναλαμβάνω.

Είναι μια προσφορά, να πείσουμε και να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις για τα νέα ζευγάρια να μεγαλώσουν τις οικογένειές τους. Τα τρία τελευταία χρόνια η χώρα μας έχει φθίνουσα πληθυσμιακή εξέλιξη, πεθαίνουν περισσότεροι άνθρωποι, αγαπητοί μου φίλοι, το χρόνο απ' ό,τι γεννιούνται. Μαραζώνει ο τόπος.

Πρέπει να παράσχουμε εκείνες τις υποδομές και ταυτόχρονα την έμπνευση στους νέους ανθρώπους να μεγαλώσουν τις οικογένειές τους. Είναι ανεπίτρεπτο κάθε ελληνίδα μάνα να έχει 1,1 παιδί στην αναλογία της, τη στιγμή που οι δικές μας οι μανάδες - και δεν είμαστε δα και τόσο μεγάλοι - είχανε τέσσερα και πέντε και έξι παιδιά. Έτσι αναστήθηκε αυτή η χώρα.

Δεν μπορεί να προχωρήσουμε μ'αυτή την κατάσταση. Πρέπει να επαναστατήσουμε, να αλλάξουμε τις νοοτροπίες μας, τις κουλτούρες μας και η πολιτεία να αναλάβει στο ακέραιο τις ευθύνες της. Τα προβλήματα δεν λύνονται μόνο με επιδόματα, ή με τάξιμο επιδομάτων. Τα προβλήματα λύνονται με άλλες πολιτικές σε σχέση με την οικογένεια και με τους νέους ανθρώπους που πρέπει να βρουν εργασία. Πρέπει να δημιουργήσουμε υποδομές σε κάθε πόλη, σε κάθε περιοχή, που θα βοηθήσουν τη μάνα και ιδιαίτερα τη μάνα που εργάζεται σήμερα.

Δεν είχαμε πάντοτε την καλύτερη συμπαράσταση, γιατί διαχρονικά αυτή η πολιτεία εννοεί ότι τα πάντα πρέπει να είναι για τον εαυτό της. Αν δεν τα ελέγχει και δεν τα καθορίζει ο Υπουργός ή οι Διευθυντές των Υπουργείων τα ζητήματα, δεν μπορεί κανένας άλλος να τα κάνει. Έλεος πια. Και το λέω μετά λόγου γνώσεως. Όλοι μας πρέπει να πούμε ότι υπάρχουν κι άλλοι φορείς που μπορούν να κάνουν έργο παραγωγικό, έργο στην υπηρεσία της κοινωνίας, έργο στην υπηρεσία της οικογένειας, έργο για το καλό της Ελλάδας, για να πάμε μπροστά.

Δεν είναι δυνατόν, ακούστε ένα παράδειγμα, να μην υπάρχει ούτε ένα ευρώ σήμερα στον κρατικό προϋπολογισμό της Ελλάδας για ανέγερση νέων παιδικών σταθμών. Και ταυτόχρονα να έχουμε μια νομοθεσία που απαγορεύει στους Δήμους να κατασκευάσουνε σχολεία. Ο νόμος απαγορεύει στους Δήμους να κατασκευάσουνε σχολεία.

Αυτά πρέπει, όλοι μαζί, να επιδιώξουμε να λήξουν. Πρέπει να σπάσει αυτή η νοοτροπία, ότι κράτος είναι μόνο αυτοί που κυβερνούν, οι πενήντα - εξήντα Υπουργοί και οι Γενικοί Γραμματείς και οι Πρόεδροι των Οργανισμών. Κράτος είμαστε όλοι, η κοινωνία των πολιτών, και την αμεσότητα στα προβλήματα του πολίτη την έχει η Τοπική Αυτοδιοίκηση, την έχουν οι τοπικές αρχές, είτε αυτή είναι η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση είτε είναι η Τοπική Αυτοδιοίκηση, κυρίως οι Δήμοι. Και ιδιαίτερα τα θέματα αλληλεγγύης και πρόνοιας προς εκείνους που έχουν ανάγκη, πρέπει να τα έχουν αποκλειστικά οι Δήμοι.

Είμαστε ίσως η τελευταία χώρα σ' όλη την Ευρώπη που κρατάμε ακόμα Υπουργείο Πρόνοιας, ενώ όλες οι προνοιακές δομές σ' όλο τον κόσμο είναι αρμοδιότητα αποκλειστική και μόνη της Αυτοδιοίκησης.

Δύσκολα, αλλά αποφασιστικά και με τη στήριξη όλης της κοινωνίας, του κόσμου, προχωράμε, όλοι μαζί. Κι όχι όνο στο Αγρίνιο, σε όλη την Ελλάδα, για να μπορέσουμε να κάνουμε την κοινωνία των πολιτών πράξη, για να έχουμε εκείνες τις δομές κι εκείνες τις υποδομές που θα εξυπηρετούν τις πραγματικές ανάγκες του πολίτη, όπως οι παιδικοί σταθμοί εξυπηρετούν πραγματικές ανάγκες των συνδημοτών, των πολιτών.

Θέλω πραγματικά απ' την καρδιά μου να ευχαριστήσω την Πρόεδρο και όλα τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, γιατί εργάζονται μ' έναν τρόπο συστηματικό, δίκαιο και προσπαθούν κάθε μέρα. Να ευχαριστήσω από την καρδιά μου, και το εννοώ αυτό, τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους, γιατί χωρίς αυτούς, χωρίς τη δική τους παρουσία κοντά στη μάνα, στον πατέρα και ιδιαίτερα στα παιδιά, δεν θα είχαμε αποτέλεσμα. Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες στους παιδικούς σταθμούς είναι λειτουργοί. Το εννοώ και το πιστεύω.

Και βεβαίως να ευχαριστήσω τον ιδιοκτήτη, τον κύριο Μπαλαούρα, που μας έδωσε τη δυνατότητα να ξαναγεμίσει αυτός ο χώρος που τον θυμόμαστε από τα παιδικά μας χρόνια με φωνούλες παιδιών, με ζωή, με ζωντάνια και που αυτή η γειτονιά πραγματικά είναι μια από τις περίφημες, αρχαιότερες και με τις καλύτερες προοπτικές γειτονιά μας.

Θέλω να ευχηθώ χρόνια πολλά, υγεία, και να παρακαλέσω για περισσότερη προσπάθεια.

 

Φωτογραφικό Υλικό